دیدگاه دکتر مهراد درباره ادغام نهاد و کتابخانه ملی

دکتر جعفر مهراد، رئیس مرکز منطقه ای اطلاع رسانی علوم و فناوری طی نامه ای به دکتر سعید رضایی شریف آبادی ،رئیس انجمن علمی کتابداری و اطلاع رسانی ایران، دیدگاه خود را نسبت به مسأله ادغام نهاد کتابخانه های عمومی کشور و سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران در چند بند اعلام کرد.
متن این نامه به شرح زیر است:

“جناب آقای دکتر رضایی
با سلام و تهیت
پیرو استفسار جنابعالی مبنی بر اظهارنظر در مورد الحاق ، ادغام و یا واگذاری نهاد کتابخانه های عمومی به کتابخانه ملی ، از این که به آزادی های آکادمیک اعتقاد دارید جای خوشحالی است و این نوع طرز تفکر را به جنابعالی تبریک می گویم که این صفت کمتر در نزد همکاران خوب ما مشاهده می شود. من نیز از این ویژگی استفاده می کنم چند نکته ای را به اطلاع می رسانم:
۱٫ اینکه نهاد کتابخانه های عمومی ضعیف تلقی شده و مسائل و مشکلات متعددی متوجه این نهاد گردیده است ، شاید پذیرفتنی بوده و در این راستا به نظرم باید خیلی از واقعیت ها را در حرفه کتابداری و اطلاع رسانی بپذیریم و واقعیت مربوط به نهاد کتابخانه های عمومی نیز از این مقوله مستثنی نمی باشد.
۲٫ نمی دانم در بحث رد ادغام چقدر کار کارشناسی صورت پذیرفته و مستندات این مطالعات کدام است و مطالعه کنندگان رد ادغام کدام یک از دوستان هستند.
۳٫ نوع نگاه دوستان و استدلالی که ناشی از این نوع نگاه است حائز اهمیت فراوان می باشد. چنانچه بدون مطالعه، در نگاه اول به موضوع ادغام منفی نگاه کنیم، می توان نوشته هایی را نیز در ماه های اخیر در این رابطه منفی تلقی کرد و این نوشته ها را تا حدود زیادی ناشی از این نوع طرز تفکر دانست که طبعا در این شرایط تنها بخشی از واقعیت ها مد نظر قرار می گیرد.
۴٫ قرار نیست که در بحث ادغام نمونه های موفقی را از جهان ارائه دهیم. اما، قرار است کارهای بزرگ، سخت و دشوار را با همت بلند و با ایثار فراوان و با اشتراک مساعی به انجام برسانیم.
۵٫ برای من نامه ای که از سوی یکی از عزیزان هیات علمی در سازمان اسناد و کتاب خانه ملی جمهوری اسلامی که در لیزنا منتشر شد جذابیت بیشتری داشت. من هم معتقدم ماموریت ها و اهداف کتابخانه ملی فراگیر و همه جانبه است. شاید بخش قابل توجهی از آن متوجه کتابداری و اطلاع رسانی باشد. اما، نقش برنامه ها، خدمات و کارکرد های دیگررا در کتابخانه ملی که توسط پژوهشگران غیر کتابداری و اطلاع رسانی انجام می گیرد نمی توان نادیده گرفت.
۶٫ نقش رییس، معاونان و مدیرانی که تحت نظارت کلی رییس کار می کنند از همه مهمتر است چنانچه، این مورد به درستی به اجرا گذاشته شود، می توان مسائل و مشکلاتی را که حضرتعالی در مکاتبات خود به تفصیل به آنها پرداخته اید و جناب دکتر عظیمی نیز به سهم خود این نوع نکات را مورد مداقه قرار داده است با برنامه هایی ویژه، فراست و تیزبینی، تعاون و همکاری، ارشاد و راهنمایی تا حدود زیادی برطرف کرد.
۷٫ سراغ ندارم سازمان های علمی و اجرایی در ایران عاری از مشکل و مسئله باشند. پیش از این نیز ادغام های زیادی صورت پذیرفته که هرکدام به سهم خود از یک طرف دارای طرح و برنامه و از طرف دیگر مسئله و مشکل بوده اند. اما، لاجرم دوراندیشی، مدیریت علمی و نگاه به حال و آینده و تعریف ماموریت های جدید، موجبات تسهیل برنامه های ادغام شده را فراهم آورده است و در نتیجه امروز به عنوان مثال جهاد کشاورزی به خوبی برنامه های خود را اجرا می کند و مشکلی را از نظر ادغام جهاد سازندگی نوپا با وزارت کشاورزی با سابقه احساس نمی کند.
فکر می کنم جناب آقای دکتر حداد عادل نیز در فضایی از بمباران اطلاعاتی، اظهار نظری را پیرامون ادغام نهاد کتابخانه های عمومی در سازمان اسناد در کتاب خانه ملی جمهوری اسلامی بیان فرموده اند.
ضمن احترام خدمت همه عزیزانی که پیرامون الحاق و ادغام این دو سازمان مطالبی را مرقوم فرموده و بیاناتی را اظهار داشته اند هنوز معتقدند مطالعه کارشناسانه راه حلی است علمی و منطقی که می تواند راه صواب را پیش روی مقامات محترم تصمیم گیر قرار دهد.
دکتر جعفر مهراد”

   ۱۳۹۰/۴/۲

مشتاقانه منتظر دریافت نظرات شما دوستان عزیز هستیم